Şimdi ya benim gelen sıkıntım olan konuşamama sıkıntım aşikar bilinen bir durum zaten. Benim anlayamadığım kısım ise önemli şeyleri konuştuğum nadir zamanlarda niye anlatamadığım veya zaten yarım yamalak anlattığım şeylerin anlaşılmaması.

Burada tabi ki kimseye bir şey demiyorum zaten olan sıkıntı bende. O konuştuğum zamanlarda bazen patavatsız bir şekilde pat diye konuştuğumdan aldığım reaksiyon haliyle her zaman olumlu halde olmuyor. Bu da bende haliyle biraz konuşmasam daha iyi olur mantığı oluşturuyor içten içe.

Denemeden bilinemez fikrini az çok benimsediğimden dolayı da bu olumsuz duruma pek aldırmayıp düşündüğüm ve hissettiğim şeyleri biraz çekingenlik etkeniyle birlikte olsa da söylemeye ya da söylemeyi denemeye çalışıyorum.

İşin açıkçası söylediğim şeyleri çoğu zaman düşünmüyorum bile. Önceden durum veya kişiyle ilgili düşündüklerim bazen en alakasız durumlarda ortaya çıkarken bazen de konuşmak için belli bir zamanı bekliyorum da niye bekliyorum onu bende anlayabilmiş değilim aslın da.

Sonuç olarak benim çözmem gereken asıl sıkıntı anlatabilme sıkıntısını bir şekilde yok etmek olsa gerek.

Şimdi anlamadığım şey bu konuşma veya konuşamama durumları fazla sosyallikten mi geçiyor yoksa bir şeyler okuyup geliştirmekten mi ?

Sonuç olarak belli bir dönemi bir amaç uğruna hapis gibi yaşamaktayım bakıldığında bunun sonucu olarak da sosyallik durumu sıfırı bulmuş durumda. E tabi bunun en büyük dezavantajıysa sağlam bir iletişim kopukluğu oldu.

Tabi yeni durumlara konulara aşina olunmadığı için bu durumda konuşulacak çok şey çıkmıyor ortaya ve bunun yanın da internet biraz sınırlı kalıyor. Yani tabi gündemde ve bunun gibi şeyler de değişen şeyler var ama ciddiyeti olmayan konular ? Bunlar pek bilinmediği için biraz sorun yaratıyor bana. Farkında olmadan aynı şeyleri tekrarlıyorum kiminle konuşursam konuşayım. Haliyle bu da konuşmayı hiç bir yere bağlamıyor. Bunu çözmem gerektiğinin farkındayım aslında neyse.