Sanırım bu görüşümden vazgeçmeme konusunda olan kararım halen devam etmekte. Bazı insanlar vardır çocuk ruhludurlar mesela çoğu zaman hoşgörülürler hatta fakat bazı insanlar var ki tenzih ederek söylemekte yarar var ufak şeylerle kendilerini kendilerine hapsedebilmeyi başarabilen insanlar.
Bu insanların kendilerini olduklarından daha olgun gösterme çabaları vardır hani işte ben buna tamamen karşı bir yaklaşım içindeyim. Herkesin derdi, yaşadıkları ve hayatı kendine zordur kendine büyüktür görüşü bizim toplum yaşamımızda kendini sıkça gösteren şeylerden. İnsanların ise bunlardan sonra değişmeleri ve gelişmeleri ise en büyük gerçek ama o içinizde ki ezilmiş kola kutusunun peşinden koşan devi ne zaman nerede bıraktınız ?
Şeyden bahsediyorum hatırlamayan için on dakika kadar ağlayıp sonra yoluna devam eden kişiden umarım bu yardımcı olmuştur.
Demek istediğim biraz çocuk olmak kimseye bir şey kaybettirmiyor aslında biraz çocuk olmak güzel şeydir. Sırf merakımdan neden bu kadar ciddiyet ? Evet kimileri için okul kimileri için para, kariyer ya da her neyse bunlar evet hayat için önemli şeyler fakat ama kaşları çatık ve sürekli ciddi olmanızı gerektiren ne ?
En fazla olarak ise (Kimi insanlar tenzih edilmiş haliyle) kendi yaş grubum hayır ne oldu yani tam olarak bu ciddiyetin için ya da bu yapmacık olgunluğun için ? Tamamen bulaşıcı hastalık olarak gördüğüm bu durumun bir an önce bitmesi dileğiyle diyorum ne diyeyim.
Leblebi tozuna devam :)
Copyright @ 2013 Fikir Fazlası. Designed by Templateism | MyBloggerLab