Hayatımda tanımadığım bir çok yere gittim bir çok insanla konuştum ama sanırım bu en tedirgin olduğum durum olsa gerek. Sonuçta bu insanlarla tek ortak yönümün ilk başta sadece gazetecilik veya muhabirlik olmasıydı. İlk haftam harika geçsede buna haberlerimin yayınlanmasının heyecanı da eklendi tabi, ikinci haftada gerçek kendini gün yüzüne çıkardı... 9-5 MESAİYİ UNUT !
O nasıl bir acı gerçekmiş öyle tam oturdum altı buçukta çıkarım diye hazırlığımı yaparken içerden gelen o acı ses : "Akşam habere gidilecek !". Dünyası başına yıkılır mı insanın ? Yıkılır pek tabi.
İşin açıkcası harika bir meslek bana kalırsa yeni insanlarla tanışmak, bir çok olayı tanıdığım ve tanımadığım insanlardan önce bilmek cidden efsane bir durum ve benim aslında en keyif aldığım yanı bu. İki hafta içerisinde üstüme saldırılsada bir foto muhabirinden ağzımın orta yerine bir dirsek yesemde bunların hepsi hafifliyor bir şekilde.
Bir yerden sonra herkesin düzen istediği gibi bende istiyorum aslında. Bu da beni 9-5 konusuna döndürüyor ve yüksek lisans ateşimi canldırıyor.
Her neyse uzun lafın kısası harika bir meslek fakat biraz yorucu çok dayanamayacak insan için. Neyse şimdilik hayatımdan keyif alıyorum ve bu harika bir duyguymuş. Ha bu arada okuyun haberlerimi o kadar yazıyoruz :)
