Her zaman derim insanlara yüzdeki kasları çalıştırmak çok zor bir durum değil diye bunu söylüyor olmamın sebebi ise mutlu olmanın temeli olarak gülmeyi bilmek diye düşünmem olsa gerek.
Ama şimdi düşünsenize bir cidden öyle değil mi yani benim bütün mantık yollarım buna çıkıyor aslında.
Durumlar farklı olabilir mutlu olmanın yolları filan bunlar saçmalık aslında milyon tane yolu var en az benim bildiğim yani demeye çalıştığım kimsenin aklıyla olmaz. Mesela bana sorsan ben müzik dinlerken,içten içe gülerken,kahve içerken daha uzar gider de neyse ben mutlu oluyorum böyle şeylerle.
Anlamadığım nokta ise insanların buna atomu parçalamak gibi zor bir şey olarak bakması.
Hem bir insan niye mutlu olmak için sebep veya bir şeyler olmasını bekler ki ?
Kendine iyilik yapmayı beklemek saçma bir durum bana kalırsa. Zaten saniyelik bir durum yaşayacaksın da bu üşengeçlik bu bezmişlik ne ?
Her neyse benim diyeceğim şey çok geçmeden yani ölmeden en azından gülmeyi öğrenin. (:
